न आबेगमा थिएँ न त रिसमा थिएँ
आफ्नै मुद्दा आफैं न्यायाधिशमा थिएँ
डायरी अनि दैनिकीले यही भने
धेरै चोटी सुध्रिने कोशिसमा थिएँ
खोज्न आएथे रे घाम चर्किएपछि
म शीत जीबित झिसमिसमा थिएँ
म पानी यसरी अब पानी रहिन
थोरै अमृतमा थोरै बिषमा थिएँ
मेरो पागलपनले , थर्काउँछ मलाई
तँ को होस् म हुँ जो हर मानिसमा थिएँ
तिम्रो माग पूरा यो भएहुन्थ्यो ।
फेरि तिमी को म को भएहुन्थ्यो ।
संसारमा दैव छ तिम्ले भन्यौ,
हाँस्दै मैले भने हो भएहुन्थ्यो ।
काट्न दशा जन्तर किन्दै सोच्छु ।
कतै केही त चोखो भएहुन्थ्यो ।
छोड यार सक्दैनौ मनाउन ।
उनै हुनुपर्छ जो भएहुन्थ्यो ।
बारी-बारी हाँस्दैछन लालुपाते ।
यति थाहा भएको भएहुन्थ्यो ।
माया ब्यापार हुनुपर्छ, छानी –छानी भएको छ ।
यो लेख्दा दिनेश लाजले पानी-पानी भएको छ ।
जहाँ तरबार तेर्सिएथ्यो ,त्यहीं राखें खुट्टा आफ्नो ।
माफी कस्लाई यहाँ गल्ती जानी –जानी भएको छ ।
तिम्रा गजल चुप रहे , अनि उस्को गला पनि ।
हाहा भाषण यहाँ लेघ्रो तानी –तानी भएको छ ।
आज लाडिन्छु केही छिन , आमा तिमी भन फेरि ।
कैले है ठूली-ठूली कैले सानी-सानी भएको छ ।
आँखा चिम्लेर हेर्छु जब ,चाहेझैं छ यो संसार
ढुङगा पनि त देवता ठानी –ठानी भएको छ ।
तमाशा हेर्न पर्खिबसें , बगरमा दिल छोडेर ।
किन तुफान अब चाहिं, ज्ञानी –ज्ञानी भएको छ ।
मेरो आफ्नै आकाश हुनुपर्छ आजबाट ।
केही कुरा त खास हुनुपर्छ आजबाट ।
हराएथ्यो जिन्दगी बालुवामा पानीजस्तै ।
म हुनुको आभाष हुनुपर्छ आजबाट ।
दैब तेरो भरमा पाखुरीले छोड्यो धर्म ।
थोरै देबत्व नास हुनुपर्छ आजबाट ।
बल छल मा नझुकेको सत्य-तथ्य लेखिएको ।
नबीन ईतिहास हुनुपर्छ आजबाट ।
जे-जे बित्यो सकियो आऊ अब यस्तो सोचौं ।
काँडासँग सुवास हुनुपर्छ आजबाट
जिन्दगी अझै मेरो जुवा खालमा छ ।
लौ एउटा मुहार ऊ हेर झ्यालमा छ ।
आधारले यही एउटा रैछौं जोडिएको !
म आफ्नै तालमा छु ऊ आफ्नै तालमा छ ।
कसैले सोध्नै छोडे हालखबर अनि ।
चिन्दछ सबैलाई जो बेहालमा छ ।
तागत कहाँ जोख्ने छ र दिनेशमा ?
आकाशमा को छ र को पातालमा छ
